Τετάρτη, 20 Σεπτεμβρίου 2017

Έψαξα στα μάτια για ζωή


Και ξαφνικά σταμάτησα..
Μια μικρή περιστροφή του λαιμού δεξιά, και η ματιά σταμάτησε και αυτή.
Μπροστά μου μια εικόνα.. Μια γνώριμη από το παρελθόν εικόνα.
Ένα πλάσμα μυθικό που από την άβυσσο του πελάγους, ξεβράστηκε στην μολυβένια ακτή,έχασε την πνοή και έμεινε και αυτό εκεί..
Προσπάθησα να δω μέσα από το μεγάλο του μάτι κάτι για το απόκοσμό του.
Πως μπορείς να δεις όμως ζωή μέσα από κάτι που δεν έχει ζωή..
Μπορείς σκέφτηκα..
Και φαντάστηκα, και ξεχάστηκα σαν ένα μικρό παιδί.
Έχουν περάσει δυο χρόνια από τότε που το είδα για πρώτη φορά σε κάποιο άλλο σημείο της παραλίας.. Τότε δεν μπορούσα να δω καθαρά και προσπέρασα..
Θα μείνει εκεί μέχρι η ασημομολυβένια άμμος να το καταπιεί στα έγκατα της.
Η κάποιος άνθρωπος το αφανίσει στο τζάκι του κάποια κρύα νύχτα του χειμώνα..
           Ντόμπερμαν με σώμα ιππόκαμπου 
                                                                   ... Η απλά κάτι άλλο.

Σε έναν τόσο σκληρό κόσμο, μπορώ να επιβιώσω μονάχα αν σπάω τις αλυσίδες που κρατούν την φαντασία μου κλειδωμένη στο κελάρι του καθωσπρεπισμού..

Τετάρτη, 26 Απριλίου 2017

''Δελφίνι πάνω απ τα σύννεφα''

Τετάρτη 26 Απρίλη 2017 

Παραλία Αστέρι, Νότια Λακωνία  11:14 πμ

Όπως κάθε φορά έτσι και σήμερα άφησα το αυτοκίνητο κάτω από τον ευκάλυπτο, και κατέβηκα στην παραλία .. 
Εδώ στην Κυανή Ακτή.
Σήμερα δεν θα περπατήσω σκέφτηκα, απλά θα κάνω το κολύμπι μου και θα φύγω..
Στην συνέχεια άλλαξα πάλι γνώμη.
Πρώτα γρήγορο περπάτημα στην ηλιόλουστη και ήρεμη ακρογιαλιά και στον γυρισμό κολύμπι.
Ξεκίνησα λοιπόν από το Έλος με προορισμό το βιβάρι και πάλι πίσω..
Ωραία η περιγραφή, ακόμη καλύτερο το ζωντανό φυσικά έτσι;
Όμως σήμερα όπως και κάποιες άλλες φορές αυτή η υπέροχη διάθεση εξανεμίστηκε..
150 μέτρα μετά την παραλία Αστερίου..
Στα 60 μέτρα το είδα και άρχισα να τρέχω προς τα εκεί,αφήνοντας ένα αυθόρμητο (όχι ρε) 
Στην αρχή και πριν φτάσω κοντά πίστεψα πως είναι φώκια,
πλησιάζοντας κι άλλο είδα πως ήταν ένα δελφίνι.
Απογοήτευση..  Θλίψη, στεναχώρια.
Το κοίταξα ξανά και ξανά να δω αν έχει κάποιο χτύπημα (ορατό) Εκτός από ένα ίσιο σχίσιμο 20 εκατοστά στο κάτω μέρος και πίσω, δεν μπόρεσα να δω κάτι άλλο. 
Βέβαια τις τελευταίες ώρες από ότι κατάλαβα το είχαν πλησιάσει και σκυλιά. Σε αυτό οφείλεται και η ''ζημιά'' αυτή κάτω απ τον λαιμό του. (Φαίνεται στις φωτογραφίες)
Μετά κάλεσα για ακόμη μια φορά το Λιμενικό Γυθείου, όπου και πήγαν στο σημείο λίγο μετά..
Και εγώ συνέχισα την πορεία μου πίσω, προς την Κυανή Ακτή.
Καμιά όρεξη για κολύμπι πλέον, κάθισα λίγο στην παραλία και στο μυαλό μου είχα ''υποθετικά στιγμιότυπα'' 
Σκεφτόμουν ότι μπορεί να έχασε την πορεία του και να βγήκε έξω, με αποτέλεσμα αυτό το υπέροχο πλάσμα να έσβησε από ασφυξία αβοήθητο..
Μετά σκέφτηκα ότι ίσως το χτύπησε κάποιο σκάφος..
Τελευταία έβαλα στο μυαλό μου την περίπτωση κάποιος να το χτύπησε με σκοπό να το σκοτώσει..
Το έβαλα τελευταίο στο μυαλό μου γιατί εξοργίζομαι και μόνο με την σκέψη αυτή..
Λίγους μήνες πριν, είχα ανεβάσει ένα βιντεάκι με ένα δελφίνι στο βάθος της Κυανής Ακτής, που έπαιζε στα νερά της..
Αυτή ήταν η τελευταία μου σκέψη σήμερα.. Εκεί.. Καθισμένος στην άμμο και κοιτάζοντας βαθιά μέσα μήπως και το ξαναδώ..
Καλό απόγευμα..








Πέμπτη, 20 Απριλίου 2017

Καλησπέρα 'Ελος

Καλησπέρα .. Καλησπέρα και ξανά καλησπέρα..
Χάθηκα λιγάκι το ξέρω, αλλά το έχω γράψει πολλές φορές,εδώ θα γράφω όταν μου ρθει..
Ελπίζω να περάσατε όμορφα τις ημέρες του Πάσχα ότι κι αν κάνατε.
Κι αν φύγατε για το χωριό, την πόλη η ακόμη κι αν μείνατε στα ίδια..Σημασία έχει να περάσατε όμορφες στιγμές με υγεία και αγαπημένα πρόσωπα τριγύρω σας.
Ένα ανοιξιάτικο,συννεφιασμένο σούρουπο το αποψινό Πέμπτη 20 του Απρίλη..
Και όπου κι αν περπατήσεις όλο το Έλος μοσχοβολά πορτοκαλοανθούς, ακόμη και μέσα στα σπίτια,λίγο τα παράθυρα να ανοίξεις και μοσχοβολούν τα πάντα..
Και ενώ γράφω δυο λόγια ακόμη, απ το παράθυρο βλέπω το σκοτάδι πού πέφτει και σκεπάζει το χωριό.Φώτα τρεμοπαίζουν μακριά, είναι τα φώτα απ τα γύρω χωριά. 
Κοιτάζω αυτήν την στιγμή και το περίγραμμα της κορυφής του Ταυγέτου που σκοτεινιασμένος μοιάζει λες και κάποιο μικρό παιδί ορθώθηκε μπροστά του και το έβαψε με το μολύβι του..
Με αυτήν την ''εικόνα'' θα σας καληνυχτίσω, και με μια φωτογραφία σημερινή από την φουρτουνιασμένη Κυανή Ακτή, "τραβηγμένη" με την κάμερα του κινητού τηλεφώνου..
Καλό βράδυ από την πάνω γειτονιά ..

Παρασκευή, 3 Μαρτίου 2017

Το κουδούνι, η βάγια και οι φακές (Καλό Σαββατοκύριακο)

Απ το παράθυρο βλέπω το χέρι του δάσκαλου να σηκώνει ψηλά το κουδούνι,τι ευχάριστος ήχος..Επιτέλους Σαββατοκύριακο μπροστά μας,από δευτέρα πάλι.. Αυτό σκεφτόμασταν πριν πολλά χρόνια παρασκευή μεσημέρι καθώς κατεβαίναμε τρέχοντας τις Σκάλες..
Η μόνη σκέψη καθώς τρέχαμε για το σπίτι ήταν (ελπίζω να μην έχουμε φακές σήμερα χαχαχα) Τα χρόνια πέρασαν και μεγαλώνοντας οι φακές έγιναν αγαπημένο φαγητό,και όταν έχουν μέσα και βάγια απ το σχολείο, είναι ακόμη ποιο νόστιμες..
Δυστυχώς στις αμέτρητες μέρες που ήρθαν τα σχολεία τα ''έφαγαν'' οι αποφάσεις..
Άνοιξη 2017 μεσημέριασε.. Και αν βρεθείς εκεί θα ακούσεις τον χορό που έχουν στήσει πάνω στα πανέμορφα δέντρα του προαυλίου τα σπουργίτια τα χελιδόνια και οι δεκαοχτούρες..


Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2017

Άγιος Ανδρέας Λακωνίας (Ένα μεσημέρι στο Μαριόρεμα)Βίντεο

Αφήνοντας πίσω το Βλαχιώτη Λακωνίας και με κατεύθυνση βόρεια σε μονάχα 5 χιλιόμετρα θα συναντήσουμε το χωριό Άγιος Ανδρέας.
Ένα μικρό ορεινό χωριουδάκι με ελάχιστους πλέον κατοίκους.
Ο βασικός προορισμός είναι ο Αι Στράτηγος  και το ασκηταριό.
Ένα δύσκολα προσβάσιμο σημείο.
Περνώντας το Μαριόρεμα και ακολουθώντας ένα μονοπάτι κάτω από τα βράχια και με την απόλυτη ησυχία να κυριαρχεί,νιώθεις αποκομμένος ενώ βρίσκεσαι τόσο κοντά στον πολιτισμό.. 
Ένα πολύ μικρό βίντεο με λίγα πλάνα από την ομορφιά του τοπίου,αρχικά ανάμεσα στις ελιές,στις παπαρούνες και στα αγριολούλουδα,και κατεβαίνοντας στα πεύκα και στα πουρνάρια. Απίστευτο το τοπίο και η ομορφιά του.
Λίγο αργότερα ανεβήκαμε και στο εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής που φαίνεται ψηλά στο χείλος του γκρεμού..

Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017

Έλος Λακωνίας (Δεκέμβρης 2008)

Ήταν οι τελευταίες μέρες του 2008.''Τράβηξα'' κάποιες φωτογραφίες από κινητό τηλέφωνο αλλά και λίγα πλάνα από το ίδιο τηλέφωνο και είπα να φτιάξω ένα εικονο-βίντεο για το Έλος Λακωνίας, το χωριό μου. Το χωριό όπου μεγάλωσα, έζησα... και ζω μέχρι και σήμερα..
Δεν ήταν κάτι ''σημαντικό'' για όλους εμάς όπου ζούμε εδώ... Αυτές ήταν κάποιες συνηθισμένες εικόνες από την καθημερινότητά μας. Κάποιες γειτονιές, το σχολείο, η εκκλησία, το γήπεδο του χωριού και του Ευρώτα. Η παραλία μας(δεν μας ανήκει,αλλά την νιώθουμε δική μας), ο ποταμός Ευρώτας που κυλά πλάι μας(κ άμα ''τα πάρει'' περνά και από πάνω μας). Και φυσικά παντού πορτοκαλιές!!!
 Όλα αυτά σε λίγα λεπτά και η αλήθεια να λέγεται με χάλια ανάλυση εικόνας,μιας και όπως είπα η λήψη έγινε από ένα κινητό από τα πρώτα που βγήκαν με κάμερα.
 Το ανέβασα στο Youtube και στο ιστολογιό μου(blog) και όταν αργότερα σιγά σιγά το ίντερνετ άρχισε να μπαίνει στην ζωή των μεγαλύτερης ηλικίας συνανθρώπων μας, είδα πόσο σημαντικό ήταν για κάποιους άλλους συχωριανούς μας που έχουν ξενιτευτεί ανά τον κόσμο και που οι περισσότεροι δεν έχουν έρθει ποτέ ξανά στο αγαπημένο τους χωριό η περιοχή.. 
Εμαιλ από την Ελλάδα την Αυστραλία,τον Καναδά, την Αμερική, αλλά και από την Ευρώπη. Κάποιοι από αυτούς μου έγραψαν μια μικρή ιστορία τους από τα παιδικά τους χρόνια, το πως έφυγαν και τι θυμούνται..Και κάθε βράδυ ανταλλάσσαμε εμαιλ.. Χαιρόμουν(και χαίρομαι) τόσο πολύ να τους διαβάζω, υπήρχαν φορές που καθόμουν μέχρι αργά και κοιτούσα το γραπτό τους αποσβωλομένος από τον τρόπο που έγραφαν,ένα γραπτό που θα ζήλευε και ο καλύτερος συγγραφέας.Ήταν οι μνήμες τόσο έντονα νοσταλγικές..
Κάποιοι με παρακάλεσαν να τραβήξω φωτογραφία το πατρικό τους σπίτι η το χάλασμα που απέμεινε από αυτό..
Κάποιοι άλλοι τα σχολεία τους(σε διπλανά χωριά) και κάποιοι άλλοι την τελευταία κατοικία των γονιών τους,
ναι ... κι όμως αυτό ήταν πολύ σημαντικό για αυτούς. 
Κάποιοι από αυτούς πλέον δεν υπάρχουν,έφυγαν... 
Και μου άφησαν την μικρή παιδική ιστορία τους για να τους θυμάμαι..

Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2017

Τα δέντρα δίπλα στο ποτάμι (Βίντεο Ευρώτας) Βρονταμάς Λακωνίας

Το νερό κυλά και το άκουσμα του δένει με το θρόισμα κάθε τι πράσινου που υπάρχει τριγύρω.
Βρίσκομαι λίγο πριν το χωριό Βρονταμάς εδώ στην Λακωνία..
Πριν λίγο κατέβηκα από το παλαιομονάστηρο(θα αναφερθεί σε κάποια άλλη ανάρτηση)
Από ψηλά καθώς κατηφόριζα  οι εικόνες που έβλεπα ήταν μαγικές.
Ψηλά δέντρα σκόρπια σε καταπράσινα λιβάδια και ανάμεσα τρεχούμενο νερό. 
Δεν περιγράφεται η ομορφιά του τοπίου παρά μονάχα αν την νιώσεις βλέποντάς την με τα ίδια σου τα μάτια και την ψυχή!!!
Απόψε θα σας μεταφέρω εκεί με ένα τόσο δα μικρούτσικο βίντεο..
Συνεχίζω να στηρίζω την περιοχή μου με κάθε τι όμορφο που δρα στην ψυχή μου,άρα θεωρώ και στην ψυχή κάποιων από εσάς.. 
Καληνύχτα Έλος, Λακωνία, Ελλάδα.. Την καλησπέρα μας σε όλους τους Έλληνες ανά τον κόσμο..

Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2017

Νοέμβρης 2014 Μαυροβούνι, Γύθειο

Πάντα θα σταματήσω αν τύχει και περνώ από το συγκεκριμένο σημείο,για να το θαυμάσω.. Νοέμβρης 2014 λίγο έξω από το Μαυροβούνι στο Γύθειο. Σε κάτι τέτοιες στιγμές ''ζηλεύω'' όσους μπορούν και ζωγραφίζουν,το φαντάζομαι πάνω σε καμβά.. Παρόλα αυτά καλή είναι και η φωτογραφία!!!
#Gytheio #Mavrovouni #Laconia #Greece

Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2017

Αγναντεύοντας... κάτω απ τον θόλο

Τρίτη  17 Ιανουαρίου 2017

Άλλη μια μέρα που η βροχή συνεχίζει.. Σταματά για λίγο,και πάλι απ την αρχή.
12:55 μμ και η βροχή...
Σταμάτησε να ακούγεται έντονα. Άνοιξα το  παράθυρο για να δω..
Μπροστά μου απλώνεται ένας κάμπος πορτοκαλοπράσινος, Σε απόσταση λίγων μέτρων 
τα κυπαρίσσια του Αγίου Κωνσταντίνου εδώ στο Έλος Λακωνίας..
Αυτό που μου μαγνήτισε την προσοχή όμως ήταν το ουράνιο τόξο που μόλις είχε σκεπάσει 
το Βλαχίωτη και την Μυρτιά Λακωνίας.. 

Έμεινα με τα μάτια ανοιχτά να κοιτάζω τον "θόλο" 
Ξεκλείδωσα το μυαλό και άφησα ελεύθερη την φαντασία να κάνει τα υπόλοιπα..


Δευτέρα, 2 Ιανουαρίου 2017

Καλή Χρονιά με υγεία, και ευτυχισμένες στιγμές

2 Ιανουαρίου 2017

Δεύτερη μέρα του έτους 2017     11:33 πμ

Και αφού κολυμπήσαμε έτσι για να πάει καλά η χρονιά.
Με την παρακάτω φωτογραφία θέλω να σας ευχηθώ να έχετε
Καλή Χρονιά με υγεία και Αγάπη.. 
Και ότι άλλο σας κάνει να είστε ευτυχισμένοι.

Από το Έλος Λακωνίας, την παραλία Κυανή Ακτή που βρισκόμουν λίγο πριν,  και εν συνεχεία μέσα από τα προσωπικά μου ιστολόγια 
tamvakologos.blogspot.com
kiani-akti.blogspot.gr  σας εύχομαι και πάλι Καλή Χρονιά.
Νίκος Γ. Ταμβακολόγος
 Η Κυανή Ακτή και στο βάθος πίσω από τα πεύκα ο χιονισμένος Ταΰγετος

Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2016

alma libre


7 Δεκέμβρη 2014

Νότια του Αστερίου και της Γλυκόβρυσης εδώ στην Λακωνία.
Στην Λίμνη (βιβάρι).

Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2016

Κυανή Ακτή. Μακρινή ματιά στον χιονισμένο Πάρνωνα (Γενάρης 2015)

23 Νοεμβρίου 2016


Καλησπέρα σας από το Έλος Λακωνίας. Λίγο μετά τις 9 το βράδυ, και βρισκόμαστε λίγες μέρες πριν μεταβούμε στον τελευταίο μήνα αυτής της χρονιάς..
Περνά γρήγορα ο χρόνος.
Σαν χθες μου φαίνεται ο Γενάρης του(2015). Συγκεκριμένα στις 5 Ιανουαρίου 2015.
΄Βρέθηκα στην Κυανή Ακτή(ως συνήθως) και συγκεκριμένα περπάτησα έως την Νέα Κοίτη(εκβολές Ευρώτα).Αυτήν την φορά δεν περπάτησα στο κύμα, αλλά πίσω κάτω από τα πανέμορφα πεύκα.
Σε κάποιο ξέφωτο ψηλά στους αμμόλοφους σταμάτησα για να ανασάνω τον κρύο αέρα που ερχόταν από τον χιονισμένο Πάρνωνα. 
Τι ωραία ήταν... σκέφτομαι αυτήν την στιγμή,καθισμένος μπροστά από τον υπολογιστή μου..
Θα σας μεταφέρω σε εκείνη την ημέρα με μια φωτογραφία. Θα είναι απλά μια φωτογραφία..
Θα λείπει η υπέροχη αίσθηση του παγωμένου αλλά καθαρού αέρα στα ρουθούνια.Θα λείπει η ζωντάνια των ματιών που μπροστά τους υπάρχουν πεύκα,θάλασσα, αμμόλοφοι, κίτρινο,γκρι,καφέ,χρυσαφί και αμέτρητες άλλες αποχρώσεις..
Υπέροχο θέαμα,σε μια καταπληκτική περιοχή.
Ο χιονισμένος Πάρνωνας.. Και το Βλαχιώτη Λακωνίας αποκάτω..

Καλό μας βράδυ.

Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2016

Τέλος φθινοπώρου στο μυστηριώδες Άκρο Ταίναρον.Υπέροχη Μάνη.Υπέροχη Λακωνία

Κυριακή 13 Νοέμβρη και μια επίσκεψη ακόμη στην Μέσα Μάνη.
Για ακόμη μια φορά σε γνωστά εδάφη. 
Φεύγοντας απ το Έλος και αφήνοντας τον κάμπο του Ευρώτα με κατεύθυνση προς το Γύθειο και τερματισμό εκεί που τελειώνει ο δρόμος. Στο Άκρο Ταίναρον

Ψηλά ο ήλιος με φορεσιά τα διάσπαρτα βαμβακένια σύννεφα,και αεράκι βορινό.
Περνώντας την Σκάλα την  Αρεόπολη και τον Πύργο Δυρού και τα τόσα ακόμη επιβλητικά χωριά και οικισμούς της Ανατολικής Μάνης.
Το τοπίο πανέμορφο ,μοναδικό σε ολόκληρο τον κόσμο.
Ο άνεμος δυναμώνει, σταματώ για να θαυμάσω από μακριά τον Γερολιμένα και λίγο παραπέρα την Βάθεια.
Συνεχίζω και βλέπω το Μαρμάρι και την παραλία του σε χειμωνιάτικο σχεδόν φόντο από ψηλά.Στην διχάλα από δρόμους παρακάτω αφήνω το Πόρτο Κάγιο για την επιστροφή, και επιλέγω τον αρχικό προορισμό μου το Ταίναρο.
Λίγα μέτρα πριν φτάσω σταματώ να φωτογραφίσω το αγαπημένο μου σημείο που αυτήν την εποχή μοιάζει ψεύτικο απ την τόση ομορφιά.

Πλέον βρίσκομαι στο τέρμα.Περνώ το ταβερνάκι και λίγα μέτρα παρακάτω αφήνω το αυτοκίνητο.
Από αυτό το σημείο η συνέχεια περπατώντας.
Βρίσκομαι σε έναν ιερό τόπο γεμάτο μύθους και ιστορία. Η ενέργεια που εισπράττει ο επισκέπτης είναι μοναδική. Χάνεις την αίσθηση του σήμερα,έχεις μεταφερθεί πίσω στον χρόνο.
Μπροστά μου το εκκλησάκι του Ασωμάτου το οποίο λένε ότι έχει οικοδομηθεί  από υλικά που έμειναν από τον Ναό του Ποσειδώνα όπου ήταν λίγο παραδίπλα. Εκεί ήταν οι πύλες του Άδη, ''η πόρτα'' που χώριζε τους δυο κόσμους; 
Ακόμη ήταν  Υπνομαντείο ,Νεκρομαντείο,Ψυχοπομπείο.
Κατεβαίνοντας δεξιά ακολουθούμε ένα μονοπάτι (εύκολο) και σε 20 περίπου λεπτά βρισκόμαστε στον Φάρο του Ταινάρου. Μια μικρή και εύκολη διαδρομή που αξίζει να κάνει κάποιος.

Στην διαδρομή θα συναντήσουμε και το ''Άστρο της Αριάς'' έτσι αποκαλείτε το ψηφιδωτό διακοσμητικό που σώζεται από δάπεδο οικίας της Ελληνιστικορωμαικής εποχής 1ου αιώνα μ.χ
Στην διαδρομή προς τον Φάρο αυτήν την εποχή θα γεμίσουν ομορφιά τα μάτια μας,τα κυκλάμινα, το άσπρο των βράχων, το βαθύ μπλέ της θάλασσας,τα τιτιβίσματα των πουλιών...

Και δεκάδες πλοία πάνε και έρχονται μπροστά στα μάτια μας.
Αφού καθίσαμε αρκετή ώρα στον Φάρο του Ταινάρου(Κατασκευασμένος το 1822 από Γάλλους δεσπόζει με τον τετράγωνο πύργο του και τις μαρμάρινες πλάκες) φωτογραφίζοντας το τοπίο η ώρα πέρασε χωρίς να φανεί ίχνος ανθρώπινης ύπαρξης.

Ήθελε 2 ώρες μέχρι να αρχίσει να πέφτει το σούρουπο, πήρα το μονοπάτι για την επιστροφή.
Όμως δεν θα άφηνα την ευκαιρία να βουτήξω στα κρυστάλλινα,δροσερά νερά του Ταινάρου.
Και ήταν υπέροχο το κολύμπι εκεί, αυτήν την εποχή (μέσα Νοέμβρη 2016)

Δεν υπήρχε ψυχή τριγύρω, (λες και φοβόντουσαν  ψυχές να πλησιάσουν μην τις ρουφήξει η τρύπα και περάσουν την πύλη για τον άλλο κόσμο.)
Όταν παίρνω τον δρόμο της επιστροφής, πάντα σκέφτομαι την επόμενη φορά που θα βρεθώ ξανά εδώ... Στο Ακρωτήριο Ταίναρο η Κάβο Ματαπάς. Τόσο πολύ μου αρέσει εδώ..
Για όσους θέλουν να νιώσουν την μαγεία του τοπίου..
Για όσους θέλουν να καταλάβουν πως ταξιδεύει η ματιά και η σκέψη,ελεύθερα,ανεμπόδιστα...
Και για όσους ζητούν στιγμές απόδρασης, και απόλαυσης, οπτικής και ψυχικής.
Η απάντηση είναι εκεί... Στο Άκρο Ταίναρον. Κατά προτίμηση τέλος φθινοπώρου η χειμώνα(με καλές καιρικές συνθήκες βέβαια)..
© Νίκος Ταμβακολόγος

Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου 2016

Έλος Λακωνίας 28 Οκτωβρίου 2008

Όπως κάθε χρόνο,έτσι και φέτος, αυτήν την ημέρα θα αναρτήσω το Βίντεο από την πλατεία του Έλους εδώ στην Λακωνία. Ήταν από τις τελευταίες φορές που ακούστηκε ο εθνικός μας ύμνος,μπροστά από το άγαλμα του άγνωστου στρατιώτη. Μετά το σχολείο έκλεισε (όπως τα περισσότερα στα χωριά μας)
28 Οκτωβρίου και 25 Μαρτίου ήταν οι μέρες που αυτή η πλατεία γέμιζε μπλε και άσπρο και πολλές πολλές παιδικές φωνές.......   Κάποτε.
Χρόνια πολλά από το Έλος Λακωνίας

Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2016

Περπατώντας στην καστροπολιτεία της Μονεμβασιάς ΒΙΝΤΕΟ

Οκτώβρης 2016

Ξεκινώντας από την Άνω πόλη και την Αγιά Σοφία,,θαυμάζοντας την θέα από ψηλά..
Και έπειτα περιπλάνηση στα στενά σοκάκια στην καρδιά της Καστοπολιτείας.
Όποια εποχή και αν επιλέξετε να βρεθείτε θα ζήσετε μοναδικές στιγμές ομορφιάς,θαυμασμού
και ηρεμίας.. 
Το φθινοπωρινό σούρουπο προς βράδυ όταν τα φαναράκια ανάψουν στα πετρόχτιστα δρομάκια 
της Καστροπολιτείας θα σας δώσουν την αίσθηση ότι έχετε μεταφερθεί σε μιαν άλλη εποχή..
Το βίντεο αυτό είναι "τραβηγμένο" πριν το μεσημέρι όχι με πάρα πολύ καλές συνθήκες,(κόντρα ήλιος,ριπές δυνατού ανέμου)..
Παρόλα αυτά θα σας δώσει μια γεύση 8 λεπτών από την πανέμορφη Μονεμβάσιά ..
Για όσους δεν την έχετε επισκεφθεί,νομίζω πως είναι καιρός να το βάλετε στο μυαλό σας σιγά σιγά, και έτσι να βρεθείτε εδώ στην Νότια Λακωνία και στην όμορφη Μονεμβασιά..

Δευτέρα, 10 Οκτωβρίου 2016

Το μπλε ξεθωριασμένο παραθύρι , Γούβες Λακωνίας

Γούβες Λακωνίας , 10/10/2016

Πλησιάζω.... και στέκομαι... Κλείνω τα μάτια και "μεταφέρομαι" χρόνια πριν. Ο τοίχος δεν φορά την λήθη, το μπλε παραθύρι ανοίγει και ένα χαμόγελο μισό,αλλά τόσο αληθινό, διακρίνεται στο γεμάτο ρυτίδες πρόσωπό της..Καθώς το αεράκι σαν αερικό παίζει με την γκρίζα πλεξούδα των μαλλιών της..

AddThis

| More

...

Related Posts with Thumbnails

.....